bu insanlar pek garip yahu. me’nin doğumgünündeki önce sessiz kalıp sonra 10 dakika içinde minik bi özgeçmişini aktaran kız kendine olan güveniyle bizi sıraya dizip hepimizin tek tek ifadesini aldı : okuyo musun ? nerde ? kaçlısın ? gibi sorular “peki ya sen” dememizle (hep bir ağızdan) kesildi, hatun cevap hakkını aldı ve bir daha da bırakmadı. ben böyle bir kendine güven görmedim, nası bi dominans, hepimiz maceraları ağzı açık dinledik, pek ilgilendik. bana hitap şekli ise büyüleyiciydi, her cümlesini adımı söyleyerek bitirdi, bana bakarken eminim aslında zihinimi okudu, çocukluğuma döndü ve en derin korkularımı keşfetti. ben kalkarken de “aa sen de mi hayatım” demesin mi. minik bi gülümseme, boynu sağa devirme ve koşarak uzaklaşma. bu insanların rahatlığı beni dehşete düşürüyor.
0 Yanıt, “çeşitli insanlar#1”